Przebiegiem południowej obwodnicy Białegostoku - od drogi krajowej nr 8 do drogi krajowej nr 19 - zajął się Zespół Oceny Przedsięwzięć Inwestycyjnych przy białostockim oddziale GDDKiA.

Rozważane są dwa warianty tej drogi ekspresowej, które umożliwią po jej zbudowaniu (rok 2013) wyprowadzenie ruchu tranzytowego (z Litwy i Białorusi na południe, w kierunku Lublina i Słowacji) poza obszar miasta.

O ile na odcinku od węzła Choroszcz (na krajowej "8")  do torów kolejowych Warzawa - Białystok oba warianty różnią się minimalnie, o tyle dalej różnice są już bardzo widoczne. Do tego stopnia, że wariant 1 można nazwać północnym, czyli położonym bliżej miasta oraz przecinającym rzeczkę Czapliniankę. Jest on zgodnym z planem zagospodarowania przestrzennego gminy Choroszcz, ale narusza siedliska priorytetowe, bardzo cenne przyrodniczo.

Z kolei wariant 2,  to już nowy wariant, tzw. południowy, położony dalej od Białegostoku, ale za to uchodzący za korzystniejszy, jeśli chodzi o ochronę środowiska naturalnego. Oba warianty w rejonie Kurdycz rozchodzą się w dwóch kierunkach - na południe, w kierunku Narwi, gdzie nieopodal miejscowości Ploski ją przecinają, i w kierunku wschodnim na Kuriany/Protasy do istniejącej drogi krajowej nr 19.

Oba warianty wywołały gorąca dyskusje. Zwłaszcza przedstawiciele gmin Turośń Kościelna i Juchnowiec Kościelny opowiadali się za wariantem północnym jako tym, który jest zgodny z planami zagospodarowania przestrzennego i ugruntowany już w świadomości ludzi. Dyrekcja GDDKiA argumentowała z kolei, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, nie można bezwarunkowo opierać się na wariancie ustalonym kiedyś i trzeba wykonać dodatkowe warianty, aby wskazać najbardziej  korzystny. Zwłaszcza że analiza środowiskowa wykazała, że korzystniejszy dla przyrody jest nowy, II warinat (tzw.południowy).

Ostatecznie ustalono, że opracowanie trzeba jeszcze uzupełnić o analizy społeczne i ekonomiczne, a następnie przedłożyć oba warianty do ostatecznej akceptacji GDDKiA.